بازی برد – برد روحانی در زمین همه‌پرسی

بازی برد - برد روحانی در زمین همه‌پرسی

* محمد سعیدزاده … 

سخنان اخیر دکتر حسن روحانی، رییس جمهوری کشورمان، در کنفرانس اقتصاد ایران، در خصوص برگزاری همه‌پرسی و مراجعه به آرای مردم در مسایل مهم سیاسی و اقتصادی، نقطه عطف سیاست‌ورزی مدبرانه رییس حقوقدان دولت تدبیر و امید به شمار می‌اید؛ سیاستی که بر مبنای آن، می‌توان کشور را با کمترین هزینه و به سلامت، از این تندترین و دشوارترین پیچ تاریخی عبور داد.

اما برگزاری “همه‌پرسی در مسایل مهم سیاسی و اقتصادی” و مراد رییس جمهور از این “مسایل مهم” چه بود؟

پرواضح است که دولت تدبیر و امید، از آغازین روزهای مدیریت خود، مهم‌ترین و اصلی‌ترین چالش کشور را پرونده هسته‌ای و مسأله تحریم‌ها دانسته و تمام هم و توان خود را تا امروز مصروف حل این مناقشه کرده است؛ تا جایی که برخی از ناظران و منتقدان، تمرکز دولت بر تنش‌زدایی در سیاست خارجی و حل پرنده هسته‌ای کشور را عامل غفلت دولت از پرداختن به سیاست داخلی و عمل به شعارها و برنامه‌های روحانی در این زمینه قلمداد کرده‌اند.

با توجه به تمدید هفت ماهه مذاکرات هسته‌ای و در جریان بودن گفت و گوهای طرفین پرونده، همزمان با تنگ‌شدن عرصه بازی برای طرف غربی، به واسطه روی کار آمدن سنایی با اکثریت سناتورهای غیرهمسو، لاجرم بر کسی پوشیده نیست که اولویت رییس جمهور کشورمان، همچنان حل مناقشه هسته‌ای ایران و غرب است و “مسأله مهم” مد نظر وی، سرنوشت پرونده هسته‌ای کشور و موضع مردم ایران در برابر خواست کشورهای غربی.

روحانی اما برای حل مناقشه هسته‌ای، علاوه بر جبهه خارجی یا همان اتحاد غربی-عربی، با جبهه‌ای از مخالفان و منتقدان داخلی نیز مواجه است؛ جبهه‌ای ائتلافی، متشکل از کارگزاران دولت اصولگرای نهم و دهم به عنوان عامل اصلی تشدید رویکرد خصمانه غرب علیه ایران، منتقدان و رقبای سیاسی و اقتصادی دولت تدبیر و امید که همواره در پی یافتن روزنی برای فروکوفتن چوب لای چرخ‌های دولت هستند بلکه با ناکارآمد نشان دادن رقیب، سیاست‌های شکست خورده خود را محق جلوه دهند و سرانجام، “برادران محترم قاچاق‌چی” که از قبل تحریم‌ها به شدت متنفع و فربه شده‌اند و ترس از لغو تحریم‌ها، وادارشان می‌کند تا در راه سیاه‌نمایی دولت از هیچ کوششی دریغ نورزند.

از نظرگاه این جبهه ائتلافی، صرف‌نظر از نتیجه مذاکرات، دولت تدبیر و امید می‌بایست و حتما بزرگترین بازنده مناقشه هسته‌ای ایران و غرب باشد؛ چه اگر توافقی صورت بگیرد، دولت مورد حمایت فتنه‌گران و اصلاح‌طلبان غربگرا، به دلیل باورهای غلط و نفوذ عقیدتی لیبرال‌ها، تاب و توان مقاومت از کف داده و برخلاف خواست اکثریت مردم ظلم‌ستیز و مبارز ایران، برسر خون شهدای هسته‌ای معامله کرده و استقلال و حیثیت کشور را خدشه‌دار نموده است! و در صورتی که مذاکرات با شکست مواجه شود، دولتی که تمام تخم مرغ‌های خود را در سبد هسته‌ای گذاشته بود و تأکید می‌کرد که با سیاست اعتمادسازی، ساختار تحریم‌ها را شکسته و گفت و گوها را وارد راهی بی‌بازگشت کرده است، لابد به دلیل پشت کردن به خواست اصلی مردم و بی‌توجهی به انذار و تبشیرهای این طایفه، مبنی بر فریبکاری غرب و بی‌نتیجه بودن مذاکرات، بازنده اصلی میدان خواهد بود.

در چنین شرایطی که دولت، خود را در داخل، با مدعیانی به مراتب لجوج‌تر و عنودتر مواجه می‌بیند، تغییر زمین بازی و سپردن سرنوشت پرونده هسته‌ای و نحوه تعامل کشور با مدعیان خارجی به خود مردم، از طریق برگزاری همه‌پرسی، زیرکانه‌ترین کاری بود که تنها و تنها از رییس‌جمهوری اینچنین حقوق‌دان برمی‌آمد. اقدامی دموکراتیک و منطبق بر اصول قانون اساسی که راه را بر هرگونه بهانه‌جویی مخالفان و سخن راندن ایشان به نیابت از مردم ایران مسدود خواهد کرد.

حال می‌توان گفت که بازی هسته‌ای وارد زمینی تازه شده که نتیجه آن در هر صورت برای کشور، دولت و مردم، خوشایند و پذیرفتنی خواهد بود. در این شرایط، چنانچه دولت موفق به برگزاری همه‌پرسی در خصوص سرنوشت برنامه هسته‌ای کشور و نحوه تعامل ایران با غرب شود، آغازگر یک بازی برد-برد بوده است؛ بازی‌ای که در آن مسئولیت اتخاذ تصمیمات مهم و حساس در خصوص سرنوشت برنامه هسته‌ای کشور، نه با دولت و مسئولان عالی‌رتبه نظام، که مستقیما با اکثریت ملت ایران خواهد بود و دولت تدبیر و امید، به نمایندگی از این مردم، تصمیمات اکثریت را در خصوص برنامه هسته‌ای کشور به اجرا خواهد گذاشت.

چنانچه اکثریت مردم، مصلحت خویش را در محدودسازی یا توقف برنامه هسته‌ای کشور دیدند، دولت ایران به نمایندگی از مردم و با پشتوانه رأی اکثریت، می‌کوشد تا این برنامه با حداقل هزینه حیثیتی، جای خود را به لغو کامل تحریم‌ها و عادی‌سازی روابط بین‌المللی کشور بدهد؛ و در صورتی که اکثریت مردم، بر تقویت و ادامه برنامه هسته‌ای کشور صحه گذاشتند، این دولت، با پشتوانه عظیم مردمی و با خیالی آسوده، مسیر مقاومت را در پیش خواهد گرفت و مدعیان خارجی، به جای دولت، ملت یکپارچه ایران را در برابر خود خواهند دید. این همان بازی برد-برد روحانی در زمین همه‌پرسی است.

در این میان اما تنها آفتی که دولت روحانی را تهدید می‌کند، طرح عمومی مطالباتی اینچنینی و آن‌گاه کوتاه آمدن در برابر مخالفان مشکل‌آفرین و رقبای حاشیه‌ساز بر سر عملی کردن این مطالبات است که موج سهمگینی از سرخوردگی و ناامیدی را برای حامیان دولت تدبیر و امید به همراه خواهد داشت؛ آفتی که در واپسین سال‌های دولت اصلاحات، یأس و سرخوردگی عمومی و نتیجتاً تراژدی انتخابات ۸۴ را برای کشور به ارمغان آورد و با گذشت یک دهه، هنوز کشور با عواقب دهشتناک آن دست به گریبان است.

*روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب و رییس سازمان جوانان حزب اسلامی کار، شاخه گیلان

[منبع: “sheg.ir” پایگاه خبری تحلیلی شورای هماهنگی ائتلاف اصلاح‌طلبان استان گیلان]

درباره نویسنده

117مطلب نوشته است .

تمام حقوق این سایت برای © 2018 موج پرس. محفوظ است.